Gisteren aan het einde van de middag was de kogel door de kerk: de asielportefeuille is verdeeld onder drie ministers. Daarmee blijven de partijen, na een week ruziemaken, de illusie in stand houden dat dát het grootste probleem van ons land is, terwijl een van de belangrijkste ministeries slechts één staatssecretaris krijgt: Infrastructuur en Waterstaat. Hier was geen ruzie om een post, maar stilte, terwijl zowel de PVV-minister als de PVV-staatssecretaris zijn vertrokken. Over die verdeling zouden we ons écht druk moeten maken.
Dit ministerie is namelijk verantwoordelijk voor ons wegennet, ons openbaar vervoer en onze dijken. Het is het fundament is waarop Nederland is gebouwd. Terwijl we midden in een wooncrisis zitten en iedereen wil dat er honderdduizenden woningen bij moeten, dreigt de steunpilaar onder die bouwopgave — mobiliteit — te worden wegbezuinigd. Zonder behoorlijk OV, krijgen we geen nieuwe woonwijken. Zonder mobiliteit geen bereikbare banen, geen gezonde steden, geen toekomstbestendige groei.
Als wethouder Stedelijke Ontwikkeling in Den Haag en voorzitter van de Verstedelijkingsalliantie spreek ik dagelijks met gemeenten, provincies en bouwers die allemaal met dezelfde vraag zitten: hoe kunnen we woningen bouwen als het kabinet tegelijkertijd het mes zet in de financiering van het openbaar vervoer en wegenbouwprojecten? Hoe bouw je een leefbare wijk zonder goede ontsluiting, zonder rails, zonder bussen? Hoe houd je een stad bereikbaar, leefbaar en economisch sterk als het ministerie dat gaat over het vervoer van mensen, niet belangrijk wordt geacht?
Momenteel ligt er nog altijd ligt een voorgenomen bezuiniging van 110 miljoen euro op het openbaar vervoer in de stedelijke regio’s op tafel. Het openbaar vervoer in de landelijke gebieden wordt al jaren uitgekleed. De Lelylijn van en naar Noord-Nederland is naar de prullenmand verwezen door dit kabinet.
Dat staat nog los van de erbarmelijke staat van onze bestaande infrastructuur. Bruggen, tunnels en spoorlijnen zuchten onder jarenlange achterstallige investeringen. Gemeenten trekken aan de bel, regio’s waarschuwen, maar in het ‘andere Den Haag’ blijft het voorlopig stil. Sterker nog, er is geen overleg, de oplossingen komen nog niet naar de Kamer, en de bemensing vanuit het kabinet blijft dus beperkt.
Dit dossier schreeuwt om aandacht. Het vraagt om visie, om lef en leiderschap. Dit land verdient het dat nieuwe én bestaande woningen goed zijn aangesloten op ons verkeersnet, op het openbaar vervoer en op veilige wegen en bruggen. Dat we mensen een goed alternatief voor de auto bieden, waardoor ellenlange files verminderd kunnen worden. Dat als je in een dorp buiten de randstad woont, jouw bus gewoon blijft rijden. Of als je in een buitenwijk van een stad woont, je gewoon de tram kan blijven pakken om je paspoort op te halen. Dat is allemaal mogelijk. Het vraagt alleen om het maken van keuzes, en om de juiste focus van onze politici en bestuurders.
Het is hoog tijd voor een herwaardering van het ministerie van I&W. Het is tijd om te vechten voor forse investeringen in onze infrastructuur. We weten wat er moet gebeuren, en de mensen op ministerie van I&W weten dat ook. Het kabinet mag demissionair zijn, de Kamer is dat niet. En de problemen in Nederland – onze woningcrisis en mobiliteitsproblemen – zijn dat ook niet. Breng dus zo snel mogelijk goede plannen naar de Kamer, voor onze woningbouw en voor een bereikbaar Nederland.
Vertegenwoordigers van de stedelijke regio’s, ikzelf inclusief, zullen dit verhaal keer op keer op tafel blijven leggen. Er zijn partijen die vechten voor Infrastructuur & Waterstaat, en onze woningbouw. Het is tijd voor actie.
Robert van Asten (D66) is voorzitter van de Verstedelijkingsalliantie en wethouder Stedelijke Ontwikkeling in Den Haag